Η κυβέρνηση συνεχίζει την ίδια λογική: επιδοτούμενα δάνεια για να αγοράσουν οι νέοι σπίτι, χωρίς όμως να αντιμετωπίζεται το βασικό πρόβλημα, που είναι η έλλειψη διαθέσιμων και οικονομικά προσιτών κατοικιών.
«Σπίτι μου Ι», «Σπίτι μου ΙΙ» και τώρα «Σπίτι μου ΙΙΙ».
Η στήριξη των νέων για την πρώτη κατοικία είναι αναγκαία. Όμως όταν τα διαθέσιμα σπίτια είναι λίγα και οι τιμές συνεχίζουν να ανεβαίνουν, το ερώτημα είναι αν τελικά βοηθάμε τον αγοραστή ή αν επιδοτούμε τη ζήτηση και μαζί τις υψηλές τιμές.
Τα στοιχεία του «Σπίτι μου ΙΙ» είναι χαρακτηριστικά: 14.114 δανειακές συμβάσεις, με μέση εμπορική αξία ακινήτου 152.100 ευρώ και μέσο δάνειο 120.400 ευρώ.
Το πρόγραμμα βοήθησε χιλιάδες ανθρώπους να αποκτήσουν σπίτι. Αυτό είναι θετικό. Αλλά πόσο από αυτή τη στήριξη έμεινε τελικά στον νέο αγοραστή και πόσο μεταφέρθηκε στην τιμή του ακινήτου;
Στην Πιερία, όπου τα οικονομικά διαθέσιμα σπίτια δεν είναι πολλά και η βραχυχρόνια μίσθωση πιέζει ακόμη περισσότερο την αγορά, δεν αρκούν τα επιδοτούμενα δάνεια.
Χρειάζονται περισσότερα σπίτια. Αξιοποίηση των κλειστών και δημόσιων ακινήτων. Κοινωνικές κατοικίες με χαμηλά ενοίκια. Αυτή είναι η κατεύθυνση που μπορεί πραγματικά να δώσει λύση στο στεγαστικό.
Γιατί στεγαστική πολιτική δεν είναι μόνο να βοηθάς κάποιον να πάρει δάνειο.
Είναι να μπορεί να αγοράσει ή να νοικιάσει ένα σπίτι σε τιμή που πραγματικά αντέχει.